In de binnenring van Leuven groeit één kind op drie op in armoede. Waar blijven de maatregelen van de stad en de regering?

Armoede is geen tegenslag, maar een aanslag. Met die slogan maakte de PVDA van armoedebestrijding zijn topprioriteit. Voorzitter van PVDA Leuven Sander Vandecappelle, zet samen met  Saskia Jacobs, actief PVDA-lid uit Wijgmaal, de problemen op een rij. Maar ook wat we kunnen veranderen.

Op het einde van hun loon nog een stukje maand over houden

Saskia: “Ik zie een stijgende groep van werkende armen. Vele kleine zelfstandigen, zoals de bakker bij mij om de hoek die failliet ging, omdat hij niet meer rond kwam. Maar ook werknemers, zoals een goede vriendin die voltijds bij haar zus in het strijkatelier werkt. Ze heeft schuldbemiddeling omdat ze de hoge ziekenhuiskosten niet meer kon betalen toen ze aan het vechten was tegen kanker. Daardoor gaat ze nog steeds boodschappen doen in de Lidl met een rekenmachientje.”

Bijna één kind op vijf groeit op in armoede

Sander: “De kinderarmoedecijfers zijn dramatisch voor onze universiteitsstad. De laatste vijf jaar is de kinderarmoede gestegen van 14,7% naar 17,7%. In Leuven centrum is dat één op drie. Zowel het stadsbeleid als de overheid dragen een verpletterende verantwoordelijkheid. Met de Turteltaks, de afschaffing van gratis water en een indexsprong, duwde onze regering de mensen verder in de armoede.

"De laatste vijf jaar steeg de kinderarmoede. Het stadsbestuur en de overheid dragen een verpletterende verantwoordelijkheid."

Sander: “Een stadsbestuur met centrumpartijen garandeert daarom nog geen sociaal beleid. Niet alleen om te wonen is Leuven de duurste stad van Vlaanderen. Ook voor vele stadsdiensten moeten Leuvenaars veel meer geld neertellen in vergelijking met andere steden. Vuilniszakken, parkeren of zwemmen, alle prijzen blijven maar stijgen. Mensen in armoede zijn daar het slachtoffer van.

Onbetaald verlof, want geen crèche

Saskia: “Crèches zijn duurder geworden voor mensen in armoede. Bij ons in Wijgmaal is dat bij de Wurpkes of de Wigwam. Zij werken met een sociale doelgroep en verhoogden hun prijzen voor de laagste inkomens. Mijn buurvrouw haar dochter is drie jaar in Marokko gebleven omdat ze geen plaats had. Ondertussen bleef zij in België met haar andere drie dochters.

De wachtlijsten van crèches blijven een probleem. Wie een vaste job heeft kan dat lang op voorhand aanvragen. Vele mensen in armoede hebben die zekerheid niet en zijn vaak later om zichzelf in te schrijven. Zij zijn de eersten die uit de boot vallen. Mijn buurvrouw heeft daarom onbetaald verlof moeten nemen. Om voor haar kind te zorgen en daardoor heeft ze veel inkomensverlies geleden.

Automatische toelagen in plaats van al die paperassen

Sander: “Mensen in armoede zijn vaak minder goed geïnformeerd, terwijl net zij het meest paperassen invullen. Voor alle sociale toelagen moet je zelf op de hoogte zijn of je krijgt de korting niet. Vele mensen in armoede weten bijvoorbeeld niet dat je recht hebt op twee pakken bruine vuilniszakken. Als je die niet aanvraagt, krijg je die ook niet. Met de PVDA stellen we daarom voor dat de stad die zakken jaarlijks automatisch rond deelt voor iedereen die ervoor in aanmerking komt. Waar mensen recht op hebben moet automatisch worden gegeven, zonder dat je daar drie verschillende formulieren voor moet invullen. Het is toch niet moeilijk dat beurzen rechtstreeks worden uitgekeerd aan de ouders die er recht op hebben? Nu moet je daarvoor meerdere formulieren invullen.”

“Vele mensen in armoede weten niet dat je recht hebt op twee pakken bruine vuilniszakken. Als je die niet aanvraagt, krijg je die ook niet.”

Saskia: “De hoge schoolkosten in het middelbaar zijn een ander probleem. Kind en gezin berekende de gemiddelde schoolkost op 1.200 euro in het middelbaar. Kinderen in armoede volgen vaak beroepsonderwijs, waar de schoolkosten nog veel hoger liggen dan dat gemiddelde. Op een kokschool ben je al snel 700 euro kwijt aan enkel materiaal en boeken in het begin van het jaar. Daar moet je echt maanden sparen als je een beperkt budget hebt.

Ook de dienstverlening van buitenschoolse opvang gaat achteruit in Leuven. De organisaties die zich daarmee bezighouden krijgen minder subsidies. Daarom is Leren Ondernemen gestopt met hun buitenschoolse opvang. Fabota is nu al overbevraagd en moet vele kinderen weigeren. Er is nood aan meer middelen in de sector. De werknemers daar roeien met de riemen die ze hebben, maar hun boot is aan het zinken.”

Activeer de rijkdom

“Wie het over armoede heeft, moet het hebben over de rijkdom in ons land. Nog nooit had België zoveel euromiljonairs. Welke minister durft dat te verdedigen bij mensen die het moeilijk hebben?

Sander: “Als je armoede echt wilt aanpakken moet je de groeiende ongelijkheid in ons land bestrijden. Nog nooit hadden we zoveel euro-miljonairs in België. Met onze miljonairstaks zijn wij de enige partij die de ongelijkheid echt wil aanpakken. Want alleen dan ga je die vermogenden hun geld activeren om te investeren in de sociale noden. Met anderhalf miljard kun je alle uitkeringen boven de armoedegrens tillen. Dat is peanuts voor de 1% rijksten.”