Line De Witte: “Besparen op jeugd, dat is besparen op de toekomst!”

Speech van Line De Witte, woordvoerder van PVDA-jongerenbeweging Comac, tijdens de Protestparade van de PVDA op 19 oktober.

Charles Michel zei in de Kamer: “Ons regeringsprogramma is helemaal gericht op de toekomst, zowel voor de huidige als toekomstige generaties.” Bourgeois zegt dat we moeten ‘snoeien om te groeien’, besparen om onze toekomst beter te garanderen, zogezegd.

Ik vraag me echt af over welke toekomst het hier gaat, het zal alleszins niet de mijne zijn. Want deze regeringen maken duidelijke keuzes. Keuzes voor een minimale groep, een kleine elite, ten koste van de jongeren, van de werkende mensen en van kwetsbare groepen in onze samenleving. Dat heeft niets te maken met onze toekomst.

De Vlaamse regering wil 800 miljoen euro besparen op onderwijs, en de inschrijvingsgelden verhogen. Ministers beweren dat dit geen effect zal hebben op de toegang. Dan vraag ik mij af: in wat voor wereld leven die ministers, die denken dat het voor een doorsnee gezin ‘geen probleem vormt’ om in een maand tijd 1.800 euro op tafel te kletsen voor twee studerende kinderen?!

Miljoenen besparen, het inschrijvingsgeld verhogen. Het enige punt waarop de regering Bourgeois zich in Vlaanderen vergelijkt met Wallonië, is waar het gaat om de argumentatie voor een verhoging van het inschrijvingsgeld. Want vandaag betalen we in Vlaanderen nog bijna €300 minder inschrijvingsgeld. Maar ze willen duidelijk dat er een gelijkschakeling komt, dat we gelijk zijn in de neerwaartse spiraal richting meer ongelijkheid. En die besparingen zien we ook langs Franstalige kant in de openbare diensten, het verenigingsleven, cultuur of onderwijs. Ook langs Franstalige kant komen er besparingen aan. Deze regeringen vormen sport, cultuur en jeugdbewegingen om tot een luxeproduct, iets voor de lucky few, voor de elite met geld. Ze neemt ons het recht op vrije tijd af.

Besparen op jeugd, dat is besparen op de toekomst!

Bespaar niet op onze toekomst!

De enige toekomst die deze regering ons bereidt, is die van mini-jobs, werkloosheid en groeiende armoede.

Want de federale regering wil ook de wachtuitkeringen voor de jongeren nog meer beperken. Na de harde hervormingen van de regering Di Rupo wil deze regering de wachtuitkeringen simpelweg ontoegankelijk maken voor jongeren van 21 die geen diploma middelbaar onderwijs hebben en voor diegenen ouder dan 25. Terwijl er te weinig jobs zijn. Terwijl de jongerenwerkloosheid piekt. En wat doet deze regering ? Ze verplicht ouderen om tot 67 jaar te werken. 650.000 werklozen, waarom dan langer werken ? Wij willen een job, we willen een toekomst!

“Ons regeringsprogramma is gericht op huidige en toekomstige generaties.” Zegt Michel. Hallo? Toekomst? Hij heeft het duidelijk niet over het ecologische programma van de regering. De kerncentrales blijven langer open en over groene energie wordt niet gesproken. Meer en meer jongeren zullen opgroeien in het midden van de vervuiling. Een keuze voor de aandeelhouders, en een keuze tegen ons.

Change the system, not the climate

De wereld van deze regeringen is er een van argwaan, van individuele verantwoordelijkheid en schuld. Wij zijn allemaal potentiële schuldigen, en moeten het tegendeel bewijzen. Anders worden we wel afgestraft met een GAS-boete. In zo’n wereld wil ik, en velen met mij, niet leven! Wij geloven niet in onderwijs enkel voor wie geld heeft, onderwijs is een basisrecht! Wij geloven dat sport en cultuur een samenleving verrijken en dat dit het waard is om voor te vechten! Wij geloven niet in het bestraffen van werkzoekenden, wij geloven in het creëren van werk! Meneer Bourgeois, De Wever, Michel, Magnette, wij zullen ons niet laten doen. Ja, wij willen andere keuzes. Jullie willen nieuwe gevechtsvliegtuigen voor 6 miljard euro? Wij willen een toekomst. Het gaat over keuzes, en we kúnnen die anders maken. 1 gevechtsvliegtuig minder en we moeten helemaal niet besparen op onderwijs.

Bespaar op oorlog, niet op onderwijs

Wij zouden een generatie zijn waarvoor verzet niet meer is dan een muisklik. Als er iets is wat ik nu wel kan tegenspreken is het wel dat wij over ons zullen laten heenlopen en onze toekomst laten afpakken. Met 4.000 stonden we in de straten van Brussel op 2 oktober, terwijl het academiejaar amper was begonnen. En er waren ook honderden Franstalige jongeren om die dag met ons actie te voeren. Uit solidariteit maar ook omdat ze weten dat de ingeslagen weg langs Franstalige kant net dezelfde is. We komen vandaag opnieuw op straat omdat we weten dat actie voeren altijd loont. Omdat we weten dat verderop, in de parlementen, ze geen enkele intentie hebben om van richting te veranderen. Maar wij zijn met meer, en samen, samen kunnen we deze wereld veranderen. 

Line De Witte