Wonen is een Recht.

Wonen is een recht
Huizen zijn er niet om er geld aan te verdienen, maar wel om fatsoenlijk te wonen.
Wij willen een stad waar betaalbaar wonen vanzelfsprekend is voor iedereen, waar de huurprijzen verlagen.
Meer dan de helft van zijn inkomen aan wonen uitgeven is onhoudbaar. We willen dat wonen door de overheid wordt beheerd en niet door grote bouwpromotoren die er enkel op uit zijn kost wat kost winst te maken en die de huurprijzen doen exploderen.
Wij willen een ecologische stad, waar gezinnen dicht bij hun werkplaats kunnen wonen om de files te verminderen.
Een stad waar de gezinnen in goede gezondheid in kwaliteitsvolle woningen, vernieuwd volgens ecologische normen, wonen.
Wij willen meer openbare sociale woningen, want de privémarkt kan geen antwoord bieden op de noden van de mensen.
Wij willen meer sociale woningen, vernieuwd en modern, want op een wachtlijst kunnen we niet wonen.

Wonen is een recht.

Een degelijk dak boven ons hoofd is een grondwettelijk vastgelegd grondrecht.
Maar in de praktijk is dat lang niet voor iedereen gegarandeerd.
Woningen worden immers niet gezien als iets waar we recht op hebben; ze zijn het onderwerp van een commerciële markt.
Het zijn dingen om te verhandelen, om geld mee te verdienen en om te speculeren.

In Vilvoorde besteedt bijna de helft van de gezinnen meer dan 30% van hun inkomen aan wonen.
In Vlaanderen houdt 30% van de gezinnen die een woning huren, na het betalen van de huur niet voldoende meer over om een menswaardig leven te leiden. 240.000 huishoudens in Vlaanderen komen in aanmerking voor een sociale woning.

Vilvoorde haalt nipt de Vlaamse norm van 9% sociale huurwoningen.
Op het eerste gezicht niet zo slecht, maar met een snelgroeiende bevolking en het aantal gerechtigden op een sociale woning dat blijft stijgen, moet dat beter.
In Europa bedraagt het gemiddelde van sociale huurwoningen trouwens 18%, in onze buurlanden 15 tot 30%. Terwijl er in Vilvoorde volop woningen gebouwd worden voor de middenklasse (4 Fonteinen, Groenloo, flatgebouwen aan kanaalbrug en langs de Mechelsesteenweg …), verminderde het aantal sociale huurwoningen tussen 2005 en 2017.
Heel wat oude sociale huurwoningen werden de voorbije jaren verkocht. Bestaande huurwoningen worden tergend langzaam gerenoveerd; ongeveer 20% van de sociale huurwoningen staat leeg.
Er kwamen geen nieuwe projecten voor socialewoningbouw.
De projectlast die de gemeente sinds begin dit jaar oplegt aan grote projecten, is een goed begin, maar helemaal niet voldoende om de druk op de woningmarkt tegen te gaan.
De woonpolitiek mag er ook niet op gericht zijn om mensen uit Brussel die in Vilvoorde een goedkopere woning zoeken, buiten te houden.

De stad moet voldoende sociale huurwoningen en betaalbare huurwoningen in portefeuille hebben, zodat ze invloed kan hebben op de huur van de woningen op de privémarkt.

Een eigen woning in eigendom wordt in België nog altijd als een ideaal gezien. Dat is ook in Vilvoorde het geval.
In Vilvoorde zijn er veel straten met bescheiden woningen. Ook omdat de huren hoog zijn, kopen vele mensen met een klein of bescheiden inkomen een – kleine – woningen. Maar een woning verwerven wordt voor hen steeds moeilijker.
Hoe kleiner de woning hoe relatief hoger de prijs.
Mensen met een klein inkomen kopen dan ook vaak een oude woning in slechte staat, maar hebben daarna geen geld meer om die woning goed te renoveren.
Ook hier moet de stad erop toezien dat deze minder kwaliteitsvolle woningen op een betaalbare wijze kunnen worden gerenoveerd.

  1. Stad Zonder Armoede
  2. Diversiteit Zonder Racisme
  3. Veilige Stad
  4. Wonen Is Een Recht
  5. Mobiliteit

Dit is jouw beweging