Meerjarenplan Dilbeek laat inwoners in de kou staan: “Geen structurele oplossingen voor wonen, zorg en kinderopvang”
Dilbeek – Het nieuwe meerjarenplan van het gemeentebestuur dreigt het leven van de Dilbekenaar de komende jaren niet makkelijker, maar net moeilijker te maken. Extra retributies, een gebrek aan ambitie rond wonen en besparingen op welzijn en publieke dienstverlening zorgen voor groeiende ongerustheid.
Volgens PVDA Dilbeek zal de Dilbekenaar de rekening gepresenteerd krijgen via hogere retributies en verdoken belastingen. “Retributies zijn per definitie asociaal: ze houden geen rekening met het inkomen. Gewone gezinnen voelen dit het hardst, terwijl grote bedrijven grotendeels buiten schot blijven” klinkt het. Er wordt gepleit voor eerlijkere alternatieven zoals een oppervlaktetaks of drijfkrachttaks, zodat grotere spelers meer bijdragen en de gemeente kan investeren in wijken en betaalbare, kwalitatieve dienstverlening.
Wooncrisis
Opvallend is het bijna volledig ontbreken van een visie op wonen. Het woord ‘wooncrisis’ komt zelfs niet voor in het meerjarenplan van bijna 400 pagina’s. Dat terwijl de cijfers duidelijk zijn: Dilbeek zit ver onder de Vlaamse doelstellingen voor sociale woningen, 17 procent van die woningen staat leeg en meer dan 650 inwoners staan op een wachtlijst.
“Dat hier amper twee zinnen aan worden besteed, is beschamend. Het enige wat we terugvinden is dat er een afwegingskader komt. Maar mensen kunnen niet wonen in een kader” - aldus PVDA Dilbeek.
Ook rond betaalbaar wonen blijft het plan vaag. Een woonloket en een consulent veranderen weinig aan de torenhoge vastgoedprijzen. Uitspraken als “het is de vrije markt, we kunnen daar niets aan doen” is een gebrek aan politieke moed. Andere steden tonen volgens PVDA nochtans dat het anders kan. Zo garandeert Leuven dat 40 procent van nieuwe woonprojecten betaalbaar of sociaal is.
Druk op welzijn, kinderopvang en zorg
Daarnaast blijven structurele antwoorden uit op tal van andere knelpunten. Restafval wordt nog steeds maar om de twee weken opgehaald, terwijl afvalzakken opnieuw duurder worden. Het OCMW staat onder zware druk door besparingen van hogere overheden, en toch dreigt de gemeente extra te snijden in participatietarieven, toegang tot uitkeringen en essentiële welzijnsdiensten.
De kinderopvang in Dilbeek kampt met een groot tekort aan plaatsen. Concrete plannen om de capaciteit uit te breiden ontbreken. Voor kinderopvang ’t Bergske is er nog steeds geen nieuwe locatie, terwijl nieuwe opvang in het Castelhof pas ten vroegste in 2029 van start gaat. Tegelijk verliest de speelpleinwerking twee weken opvang en dreigen hogere kosten voor gezinnen.
Ook de ouderenzorg baart zorgen. Met een gemiddeld pensioen van ongeveer 1.700 euro en woonzorgcentrumprijzen rond 2.300 euro is betaalbare zorg cruciaal. Toch ontbreekt een plan om meer gemeentelijke zorg te organiseren. Integendeel, na renovatiewerken in woonzorgcentrum Breugheldal dreigt een verlies van 25 bedden, terwijl personeel nu al kampt met tekorten.
Oproep tot een ander beleid
“Dit is een meerjarenplan zonder structurele oplossingen,” klinkt het scherp. “Wij kiezen voor eerlijke belastingen, meer investeringen in wonen, kinderopvang en zorg, en sterke, betaalbare publieke diensten. Dat is waar Dilbeek vandaag nood aan heeft.”
De conclusie is duidelijk: “In tijden van crisis breek je het vangnet niet af, maar moet je het net versterken.”